OŚRODEK
PSYCHOGERIATRYCZNY
W TORUNIU
kliknij nazwę w serwisie Ośrodka, jeśli nie jesteś zainteresowany narzędziami diagnostycznymi stosowanymi w psychogeriatrii :-(((
|
skale i formularze stosowane w psychogeriatrii (tu jesteś) |
Skale i formularze
stosowane w psychogeriatrii
(ocena depresji i otępienia)
![]()
Narzędzia stosowane w ocenie depresji:
I. Depresja u ludzi starszych może przebiegać z niewielkim (lub też bez) poczuciem obniżonego nastroju, smutku.
U części chorych dominujące są objawy somatyczne, zaburzenia rytmu dobowego, zaburzenia snu, utrata wagi, zaburzenia pamięci.
Wszystko to należy brać pod uwagę oceniając depresję poprzez stosowanie skal.
Niektóre pytania ( na przykład dotyczące planów na przyszłość) należy zadawać z dużym wyczuciem sytuacji, by nie wywołać u pacjenta sarkastycznego śmiechu lub by nie nasilić u niego poczucia beznadziejności czy zażenowania.
Skale należy oceniać natychmiast po badaniu pacjenta, by uniknąć dużego zafałszowania wyników.
II. Skale oceniające depresje mogą być: 1) skalami samooceny pacjenta (GDS, BDI, Zung, Goldberg) lub też 2) skalami wykonywanymi przez personel lub przeszkolonych badaczy (HAM-D, MADRS, CSDD, PAS).
Niektóre skale wykorzystują informacje dostarczone przez opiekunów chorych.
Skale nie tylko służą ocenie nasilenia objawów depresyjnych, ale przede wszystkim służą do oceny dynamiki procesu zdrowienia. Są często stosowanym instrumentem w ocenie działania leków przeciwdepresyjnych, ale także mogą być wykorzystywane w przebiegu psychoterapii.
III. Samo badanie powinno odbyć się w warunkach intymności: w osobnym, wyciszonym pomieszczeniu. Badacz winien mieć odpowiednio dużo czasu, by cierpliwie wytłumaczyć pacjentowi cel badania oraz cierpliwie oczekiwać od niego odpowiedzi. W niektórych skalach samooceny dopuszczalna jest pomoc pacjentowi w udzielaniu odpowiedzi, szczególnie w przypadku osłabienia funkcji poznawczych.
Oczywiście nie trzeba dodawać, że badanie pacjenta w każdym wypadku winno odbywać się bez towarzystwa osób trzecich.
IV. Wśród wielu skal oceniających depresję, w wieku podeszłym stosuje się:
1. Skala Depresji Montgomery-Asberg (MADRS)
(Montgomery-Asberg Depression Rating Scale)
(Beck Depression Inventory)
(Hamilton Depression Rating Scale)
(Geriatric Depression Scale)
5. Skala Cornell Oceny Depresji w Przebiegu Otępienia
(Cornell Scale for Depression in Dementia)
6. Skale Oceny Psychogeriatrycznej (PAS)
(Psychogeriatric Assessment Scales)
( Zung Self-Rating Depression Scale)
(Goldberg Depression Scale)
(Dementia Mood Assessment Scale)
10. Center for Epidemiologic Studies Depression Scale
11. Skala Objawów Depresji (DSS)
(Depressive Signs Scale)
12. Ocena Depresji w Chorobie Alzheimera poprzez Skalę Oceny
Zachowania w Otępieniu (BRSD)
(Consortium to Establish a Registry for Alzheimer’s Disease [CERAD] Behavior Rating Scale for Dementia)
|
Podstawą rozpoznania depresji jest bezpośrednie badanie przedmiotowe i podmiotowe pacjenta, wywiad uzyskany od jego bliskich i otoczenia. Wszelkie badania dodatkowe, w tym i skale kliniczne, są jedynie narzędziami pomocniczymi, czasami bardzo użytecznymi.
|
Narzędzia stosowane w ocenie otępienia:
- Mini-Mental State Examination (Folstein)
- Test Rysowania Zegara
- Skala Ogólnej Deterioracji (GDS) Reisberga
(Global Deterioration Scale)
- Krótka Skala Oceny Funkcji Poznawczych (BCRS)
(Brief Cognitive Rating Scale)
- Skala Otępienia Blesseda
- Skala Niedokrwienna Huchinskiego
- Skala Samoobsługi - Physical Self Maintenance Scale (PSMS)
- Skala Funkcjonowania Codziennego - ADL
- Ocena neuropsychologiczna
|
Podstawą rozpoznania otępienia jest bezpośrednie badanie przedmiotowe i podmiotowe pacjenta, wywiad uzyskany od jego bliskich i otoczenia. Wszelkie badania dodatkowe, w tym i skale kliniczne, są jedynie narzędziami pomocniczymi, czasami bardzo użytecznymi.
|